dinsdag 29 juli 2014

05/09: Oklahoma City - Arlington

Er staat vandaag niet zo heel veel op de planning behalve dat we dan zo'n 350 km moeten afleggen naar onze volgende bestemming en weer een nieuwe staat, Texas! We zijn benieuwd hoe heet het daar zal zijn. Gisteren was het 38 ºC en dat was hier in Oklahoma. Maar goed, we doen dus rustig aan vanmorgen. We ontbijten bij Starbucks aan de overkant en checken pas iets na 11.00 uur uit.

Dan rijden we in 2 minuten naar het Oklahoma City Memorial. Dit memorial is gemaakt n.a.v. de bomaanslag op 19 april 1995 waarbij 168 mensen zijn omgekomen. Er ligt ook een museum maar deze slaan we over. We bekijken alleen het memorial dat bestaat uit een reflecting pool met aan weerszijden twee grote zuilen. Op elk ervan staan de tijdstippen van de bomaanslag, 9:01 en 9:03. Naast de reflecting pool en veld met lege stoelen. Elke stoel vertegenwoordigt een overledene. 19 stoelen zijn kleiner dan de andere stoelen en vertegenwoordigen de overleden kinderen. Het is een prachtig memorial, een heel mooie, rustige plek.













We kijken op ons gemak rond en beginnen dan aan de rit naar het zuiden, richting Dallas. Het is een lange, saaie rit over de Interstate. Op een gegeven moment knalt er een steentje op de voorruit en er ontstaat meteen een barst. Dat is balen!

Om half 4 parkeren we op het parkeerterrein van de Grand Prairie Premium Outlets. We shoppen een paar uurtjes en slagen allebei erg goed. Om half 7 zijn we uitgeshopt voor vandaag en rijden in 10 minuten naar ons hotel. We checken in, brengen alle bagage naar de kamer, douchen en gaan dan een hapje eten bij Cracker Barrel.

Hotel: Best Western Plus Arlington North Hotel & Suites
Prijs hotel: € 94,71 incl. tax (per nacht)

Aantal gereden km: 371,8
Getankt: -
Temperatuur: 37 ºC

2 opmerkingen:

  1. Wat een mooi en indrukwekkend memorial zeg! Krijg zelfs al kippenvel van de foto's, laat staan dat je daar zelf rondloopt...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik ben toch nog even verder gaan lezen ;-)

    Wat een prachtig memorial zeg! Net als Bianca kreeg ik ook al kippenvel bij het zien van de mooie foto's.

    BeantwoordenVerwijderen